Авыл мәдәният йортында Пушкин картасы ияләре өчен танып-белү чарасы булып узды. Балалар мәгълүматны тыңлап кына калмадылар, алар татар халкының мәдәниятенә һәм гореф-гадәтләренә чын-чынлап кагылдылар.
Очрашу барышында катнашучылар татарларда чәйнең ничек барлыкка килүен, аны кайнатуда нинди серләр барлыгын һәм бу эчемлекне нәрсә белән бирергә кирәклеген белделәр. Теория шунда ук практикага әйләнде: балалар үзләре мәтрүшкә һәм каен җиләге белән чәй пешерделәр һәм үләннәрнең үзенчәлекле исен ачтылар.
Бигрәк тә ис сизү биреме соклану уятты: киптерелгән төрле үләннәрне һәм җимешләрне ис буенча танырга кирәк иде. Бу бик җиңел булмады, аның каравы бик мавыктыргыч булып чыкты — игътибарлылыкка бик яхшы күнекмә булды.
Чараның иң күңелле мизгеле милли сыйлар белән чәй эчү булды. Өстәлдә яраткан тәм-томнар: өчпочмаклар, чәкчәк, кипкән җиләк-җимеш, кайнатма һәм бал бар иде. Чәй эчкәндә балалар тәэсирләре һәм яңа белемнәре белән уртаклаштылар — шулай итеп гореф-гадәтләр якыная һәм аңлаешлырак була башлады.
Чара җылы, күңелгә ятышлы һәм чын-чынлап танып белү чарасы булды. Чөнки мәдәниятне тәмләр, исләр һәм үз кулларың аша танып белү һәрвакыт кызыграк һәм отышлырак.
Нет комментариев